تعریف روانشناسی
روانشناسی
روانشناسی، علم کاربردی مطالعهٔ رفتار و فرایندهای ذهنی بر پایهٔ یافتههای علمی و تحقیق شده میباشد. رفتار به فعالیتها و اعمالی اشاره دارد که قابل مشاهده و قابل اندازهگیری میباشند، مانند صحبت کردن و راه رفتن، اما فرایندهای ذهنی به اعمال و فرایندهایی اشاره دارد که به صورت مستقیم قابل دیدن و درک کردن نیست و نمود آنها را میتوان در رفتار و دیگر فرایندها مشاهده کرد، مانند تفکر و یا هیجان و ترس. امروزه، روانشناسی از سنین خردسالی و نوجوانی گذشته و پا به مرحله جوانی و بزرگسالی گذاشتهاست و به درجهای از ثبات و استحکام رسیدهاست (شاملو، ۱۳۷۰). روانشناسی با در نظر گرفتن نیازهای طبیعی انسان و درک روح زمان، به عنوان پرچمدار مطالعهٔ پیچیدگیهای بشر امروز است.
در یک تعریف ساختارشکن از روانشناسی، «روانشناسی عبارت از کشف دروغهایی است که به خود میگوییم و همچنین تعیین حد و مرز راست هاست» در این تعریف انسان موجودی است که نخست باید خود را فتح کند. در نتیجه صداقت تمامعیار با خود پایه روانشناسی است. این تعریف روانشناسی را با خودشناسی پیوند میزند(محمدپور، ۱۳۸۸، ص: ۳۰). روانشناسی امروز به حدود ۵۴ رشته و شاخه متفاوت از قبیل روانشناسی بالینی، روانشناسی کودکان و کودکان استثنائی، روانشناسی صنعتی و سازمانی، روانسنجی، روانکاوی، روانشناسی مهندسی، روانشناسی فیزیولوژیک, روانشناسی ورزش, روانشناسی مدیریت و... تقسیم شدهاست. روانشناسی به مطالعه مفاهیمی مانند هوش، رفتار، هیجانها (احساسات)، روابط درونی و روابط اجتماعی و شخصیتی فرد میپردازد.
زیر شاخه های روانشناسی
روانشناسی عمومی
روانشناسی اجتماعی
روانشناسی جنسی
روانشناسی رشد
روانشناسی خواب
روانشناسی داخلی
روانشناسی شناختی
روانشناسی بالینی
روانشناسی تجربی
روانشناسی تربیتی
روانشناسی صنعتی
روانشناسی فیزیولوژیک
روانشناسی کار
روانشناسی هنر
روانشناسی دین
روانشناسی خانواده
روانشناسی جنایی
روانشناسی تکاملی
روانشناسی موفقیت
روانشناسی تحلیلی (یونگ)
روانکاوی (فروید)
روانشناسی فردی (آدلر)
روانشناسی خلاقیت
روانشناسی کودکان استثنایی
روانشناسی رفتار متقابل (اریک برن)
روانشناسی خود (هاینز کوهات)
روانشناسی صنعتی و سازمانی
فراروانشناسی
روانپزشکی
روانشناسی مشاوره
برگرفته از ویکی پدیا